حوزه‌هاي علميه‌ي خواهران در بررسي يک خانم پژوهشگر ژاپني
شنبه 18 آذر 1391 - 1:16:16 PM



با توسعه‌ي حوزه‌هاي علميه‌ي بانوان، زنان تحصيل‌کرده در اين حوزه‌هاي به چه ميزان مي‌توانند در فضاي اين‌گونه محيط‌هاي مذهبي نقش ايفا نمايند؟

خانم دکتر «سِيکُه ساکورا» در مقاله‌اي با عنوان «حوزه‌هاي علميه‌ي خواهران در ايران؛ امکانات و محدويت‌ها» تلاش مي‌کند به اين سؤال پاسخ و نقش اين حوزه‌ها را در نظام حوزه‌هاي علميه ايران مورد بررسي قرار دهد.

اين مقاله، در مجله‌ي «ايران‌شناسي»، سال چهل و پنجم، شماره‌ي ششم، نوامبر 2012، صفحات 727 تا 744 به چاپ رسيده است. اين مجله از سوي «انجمن بين‌المللي ايران‌شناسي» منتشر مي‌گردد. انجمن مذکور نهادي خصوصي، غير انتفاعي، غير سياسي و متشکل از افراد علاقه‌مند به مطالعات ايران‌شناسي در معناي وسيع کلمه است.

موضوع مقاله

در اين مقاله، خانم دکتر سِيکُه ساکورا-استاد دانشکده‌ي مطالعات بين‌المللي دانشگاه واسِدا در توکيو- بيان مي‌کند که تأسيس «جامعة الزهراء»-نخستين حوزه‌ي علميه‌ي رسمي خواهران در بعد از انقلاب اسلامي در ايران-امکانات جديدي را براي بانوان فراهم نمود تا بتوانند به سلسله مراتب روحاني با حاکميت مردان وارد شوند.

رشد فزاينده‌ي حوزه‌هاي علميه بانوان، حضور زنان تحصيل‌کرده در حوزه را در فضاي مذهبي رسمي افزايش داد. با اين وجود، در مقابل حوزه‌هاي علميه‌ي برادران که نقش اصلي آن‌ها تربيت مجتهد است که مي‌توانند فتواي فقهي صادر کنند، نقش اوليه‌ي حوزه‌هاي علميه‌ي خواهران تربيت مربي و مدرس و مبلغ است.

نتيجه‌گيري

با مصاحبه‌هاي انجام شده و با استفاده از اسناد منتشر‌شده از سوي حوزه‌ها و منابع دست‌دوم، نويسنده‌ي اين مقاله به اين نتيجه مي‌رسد که علي‌رغم توسعه‌ي سريع حوزه‌هاي علميه‌ زنان، تعداد خيلي کمي از ايشان به درجه‌ي اجتهاد نايل مي‌شوند و بنابراين نمي‌توان انتظار داشت که بتوانند نظام مردم‌سالارانه‌ي حوزه‌هاي علميه‌ي برادران را در ايران کنوني تحت تأثير خود درآورند.
http://www.aryapub.com/?code=32
بستن   چاپ